ดงบังชินกิหรือเปล่า “บ้านดงบัง” คงไม่ใช่บ้านของนักร้องพวกนั้นเป็นแน่ ณ ที่นี้คือ หมู่บ้านดงบัง ที่อำเภอเมืองปราจีนบุรีครับ พาเพื่อน ๆ ไปเที่ยวที่ คลองสิบห้า จังหวัดนครนายก เมืองในฝันที่ใกล้กรุง กันมาแล้ว คงมีความสุขกับการชมดอกไม้ต้นไม้หลากหลายมากมายกันนะครับ วันนี้ ขอเดินทางต่อไปอีกประมาณเกือบ ๆ 1 ชั่วโมงจากคลอง 15 นะครับ แวะเป็นสถานีไปเลย จากรังสิตมาคลอง ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง จากคลองสู่ตัวเมืองอีกครึ่งชั่วโมง และจากเมืองนครนายกไปสู่บ้านดงบังที่ปราจีนฯ ใช้เวลาอีกประมาณ 20 กว่านาทีครับ หมู่บ้านท่องเที่ยวสมุนไพรแห่งนี้ จะมีอะไรน่าสนใจบ้าง เกาะติดท้ายขบวนกันมาเลยนะครับ
ป้ายบอกว่าถึงปราจีน ฯ แล้ว
ดงบัง เคยแทรกแหวกผ่านอากาศมาเข้าหูขวา Fiyero เป็นครั้งแรกเมื่อหลายปีก่อน ตอนยังเรียนอยู่ม.ปลาย เพื่อนคนหนึ่งมาจากต่างจังหวัดครับ ได้โควต้าจังหวัดเข้ามาอยู่ห้องเดียวกัน อยู่กันไปหลายเดือน ก็เพิ่งรู้ว่าบ้าระห่ำเรื่องต้นไม้เหมือนกัน ก็เลยสืบสาวราวเรื่องต่าง ๆ กันมากมาย จนได้รู้จักกับชื่อชื่อนี้เป็นครั้งแรก ชื่อแปลกจังแฮะ เพื่อนเค้าได้โพแดงพุ่มใหญ่ ๆ ช้างน้าว ปรงเขา กับเตยเวียนหนามแดงใน ราคาที่ต่ำมาก ๆ เลย Fiyero เหมือนถูกกระตุ้นต่อมอยากรู้อยากเห็นอยากแสวงหาขึ้นมาในทันทีทันใด เมื่อถึงช่วงสุดสัปดาห์อาทิตย์นั้นเอง ก็ได้เก็บข้าวเก็บของเดินทางสู่เมืองปราจีนบุรีกันเลยครับ
สองข้างทางกับยางสูง
ตอนนี้อยู่นครนายกครับ อีก 10 ก้าวถึงปราจีนบุรี เย่ ๆๆๆ
ร้านค้าที่ตลาดผลไม้หนองชะอม
เลยสามแยกหนองชะอมมาก็เห็นป้ายนี้ครับ รถพ่วงไล่ท้ายอยู่ แง ๆๆ ชะลอถ่ายไม่ได้ แง ๆๆ
เมื่อเดินทางถึงเมืองนครนายก ตรงมาทางจังหวัดปราจีนบุรีเลยครับ 2 ข้างทางจะมีทุ่งนาตลอด จากอำเภอเมืองนครนายก ก็เข้าสู่อำเภอปากพลี เมื่อใดที่ผ่านมาแถวนี้ ก็จะแวะทานสุกี้ที่เป็นที่สุดแห่งความอร่อยที่ ร้านป้าหลวย ครับ ร้านนี้มาทานบ่อยมาก “สุกี้ไก่ ไม่เอาหนัง ไม่ใส่หอม ผักกาดขาวเยอะ ๆ ไม่ต้องกระเทียมเจียว ไม่เอาผงชูรส และไม่โรยกากหมู 3 ชามครับ + ยำไก่สุก ๆไม่ใส่หอมใหญ่ หอมแดง ต้นหอม น้ำมันหมูเจียว ผงชูรส 2 จานด้วยครับ” เป็นอะไรที่ต้องสั่งทุกครั้ง (จริง ๆ เห็นหน้าก็ทำแล้วครับ มาทีไรก็แบบนี้ทุกที เว้นแต่จะเป็น 3 4 5 หรือ 6 ชาม ขึ้นอยู่กับความหิวครับผม) หลังจากรู้สึกตึง ๆ ที่หน้าท้องที่มีวันแพ็คกันไปแล้ว ก็ได้เวลาเดินทางต่อ ประมาณ 10 นาที ก็เดินทางมาถึงสามแยกหนองชะอม ที่นี่ผักผลไม้ขายเยอะมากๆ เลยครับ ร้านประจำก็มีอยู่หลายร้านเหมือนกัน มาทีซื้อสละอร่อย ๆ กลับบ้านไปทานเป็นสิบ ๆ โล ชอบกันมาก ๆ ทั้งบ้านครับผม
ร้านขายไม้ผลทั่ว ๆ ไปริมทางที่บ้านหนองชะอมครับ
เดินทางสู่ดงบังกันกับ Fiyero นะครับ
แวะมานานแล้ว เดินทางกันต่อดีกว่า เมื่อถึงสามแยก เราตรงเลยนะครับ ไม่ต้องเลี้ยวขวาเข้าเส้นสู่เมืองปราจีน เพราะจะอ้อมขั้นรุนแรง เมื่อตรงมานั้น ก็จะเห็นป้าย ถนนต้นไม้ของทางจังหวัด แสดงว่าไม่หลงแล้วครับ ตรงมาเรื่อย ๆ ก็จะพบกับสวนผลไม้เรียงรายทั้งสองฟากฝั่งถนนเลยครับ หนองชะอม มีกิ่งชะอมขายเยอะมาก ทั้งกล้าพันธุ์ผลไม้ต่าง ๆ ก็มีกันให้เลือกเข้าขั้นตาลาย มะม่วง มังคุด ฝรั่ง ขนุน กระท้อน ทุเรียน เงาะ ชมพู่ ฯลฯ หลากหลายสายพันธุ์ครับ เคยคุยกันเกี่ยวกับถนนแถวนี้ ว่าเส้นกรุงเทพฯ – อรัญประเทศนี้ มีรถสัญจรขวักไขว่มาก ๆ แต่ทำไมถนนช่วงนี้ถึงไม่คิดขยับขยายทางรถให้เป็น 4 ช่องทาง คำตอบก็คงไม่ต้องอธิบายอะไรมากมายให้เยิ่นเย้อครับ ยางอายุนับร้อยปียืนให้รถโฉบเฉี่ยวไปมาตลอดสาย ถ้าถูกตัดไป ชาติคงสูยเสียทรัพยากรล้ำค่าที่นับวันจะพร่องร่อยหรอไปเรื่อย ๆ
ศาลสมเด็จพระนเรศวร ฯ
ถึงแล้ว !!! เลี้ยวซ้ายโลดคร้าบ
ขับมาเรื่อย ๆ ก็จบพบกับวงเวียนนเรศวร เลี้ยวซ้ายขึ้นอุทยานแหง่ชาติเขาใหญ่ ตรงไปก็ไปอรัญประเทศ เลี้ยวขวาก็เข้าตัวเมืองปราจีนบุรี เราเลือกเส้นตรงไปเลยครับ ผ่านค่ายพรหมโยธี ดุ่ย ๆ ๆ ๆ มาเรื่อย ๆ ไม่กี่อึดใจ ก็มาถึงปากทางเข้าหมู่บ้านดงบัง จุดหมายปลายทางของเราในครั้งนี้ สังเกตง่าย ๆ ครับ ตรงข้ามทางเข้า จะมีปั๊มปตท.อยู่ เมื่อแน่ใจว่าใช่ก็เลี้ยวเลยครับ ระยะทางหลาย ๆ กิโลฯจากนี้ไป จะเป็นหมู่บ้านท่องเที่ยวสมุนไพรเกษตรอินทรีย์ ไม้ดอก ไม้ประดับ OTOP ของทางจังหวัดครับ แต่ละครัวเรือน จะปลูก ขิง ข่า ตะไคร้ และสมุนไพรอื่น ๆ โดยไม่ใช้สารเคมี เื่พื่อส่งเป็นวัตถุดิบให้กับโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (แฟนเคยฝันเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์สบู่จากที่นี่ และการบริโภค หึ ๆๆๆ แฟน Fiyero เอง)
โมกเป็นถุง ๆ
ดงบังจะมีแต่ไม้แบบนี้เป็นส่วนใหญ่ครับ
ขายหมากขายพลู – -” หมากแดง หมากเหลือง และ ซองออฟอินเดีย ครับ
ที่ดงบังนี้ ส่วนใหญ่จะขายไม้ล้อมราคาค่อนข้างถูกกว่าท้องตลาดทั่วไปครับ ดงบัง คือ แหล่งขายโมกอย่างแท้จริง 555+ โมกซ้อนพร้อมลงดินเยอะมาก ๆ ครับ หลายขนาดหลายราคา ต่อรองกันได้ตามสบายครับ นอกจากจะเป็นแหล่งโมกแล้ว ยังเป็นแหล่งหูกระจงต้นใหญ่ ๆ และกลุ่มหมากทั้งหลายครับ หมากแดง หมากเขียว หมากเหลือง เยอะจริง ๆ หมากแดงนี่เป็นป่าดงดิบกันเลยครับ ทึบมากๆ แต่ละร้าน
ต้นลำดวนดอกหอม ๆ ครับผม
ไม้ล้อมส่วนใหญ่ จะขุดมาจากสวนแถวนี้ครับ ลำดวน บุนนาค จันทน์กะพ้อ จิก ตีนเป็ดน้ำ ตีนเป็ดทราย รวงผึ้ง กระโดน สาละลังกา กล้วยพัด แก้วมุกดา หอมเจ็ดชั้น ฯลฯ ราคาจะขายกันเป็นนิ้วครับ วันจากความอ้วนของลำต้นครับผม ส่วนใหญ่ เมื่อไปแล้ว ก็จะค่อย ๆ แวะไปทีละร้านครับ เนื่องจากร้านไม่ได้เยอะมากเหมือนที่คลองสิบห้า ที่นี่จะมีกล้วยผา อ้วน ๆ เตี้ย ๆ น่ารัก ๆ ขายตลอดครับ
ขนไผ่ทองขึ้นรถพร้อมส่งถึงที่ เจ๊ชี้นิ้วสั่ง “ณ บัด นาว !!!!!“
ซิการ์ พร้อมมอบบรรยากาศรกชัฏให้กับบ้านแล้วครับ เย่ ๆๆๆ
กอเฮลิโคเนียน้อยใหญ่ให้เลือกตามใจชอบเลยครับ
หลาย ๆ ร้านในหมู่บ้านแห่งนี้ จะขายไม้ใบประดับกลุ่มเฮลิโคเนียครับ ใครจะเลือกไปลงที่บ้าน ก็ดูความเหมาะสมกันนิดนะครับ พวกนี้ ระบาด เร็วมาก แตกกอกันเป็นว่าเล่น กำจัดยากด้วย ดังนั้น ค่อย ๆ เลือกต้นไม้มาปลูกที่สวนอันเป็นที่รักของเรานะครับ
บรรยากาศร้านไม้ล้อมและถนนเปื้อนฝุ่นแดง ๆ จากลูกรังครับ
จำปีแดง แถวนี้จะถูกพ่อค้าแม่ค้าที่จตุจักรซื้อไปปั่นราคาขึ้นอีกหลายเท่าตัวครับ คุ้มสุด ๆ เย่ ๆ
…อยากรู้จักจำปีแดงมากขึ้น คลิกมาอ่านและชมภาพกัน ที่นี่ นะครับ…
ที่นี่จะมีไม้วงศ์กระดังงาที่เห็นบ่อย ๆ อยู่เยอะครับ ทั้ง ข้าว หลาม ข้าวหลามดง มหาพรหม มหาพรหมราชินี ลำดวนดอย กะโมกเขา นม จำปูนใบเล็ก จำปูน กระดังงาจีน การเวก กระดังงาสงขลา ทุเรียนเทศ บุหรง สายหยุด สายหยุดแดง ส่าเหล้าปัตตานี มะป่วน นางแดง กลาย เหลืองไม้แก้ว อโศกอินเดีย ฯลฯ ไม้กลุ่มนี้ Fiyero ไม่ชอบมากนักครับ แมกโนเลียน่าสนใจกว่าแยะ แต่ที่ดงบัง จะมีกระดังงาพวกนี้มากกว่าแมกโนเลียมาก ๆ แย่เลย ไม้ล้อมที่นี่ถูกดีครับ บุหรงแดงต้นใหญ่ ๆ Fiyero เคยได้มาแบบไม่แพงเลย ใครรักใครชอบไม้พวกนี้ ก็ตามไปเก็บกันได้เลยนะครับ
มณฑาสวรรค์ ต้นคู่สูง ๆ พร้อมลงสวน
…มณฑาสวรรค์ คืออะไร? ตามมากัน ตรงนี้ นะครับ…
หอมหมื่นลี้ กำลังขยายสุด ๆ 555+ หอมมาก ๆ ครับ ฟุ้งไกลเลยแหละ จิ๋วแต่แจ๋วนะกั๊บ
ดงบัง ยังมีไม้ดอกน่าปลูกอีกหลายชนิดเลยครับ พุ่มใหญ่ ๆ ดอกดก ๆ ช่วงนี้ ก็คงจะหนีไม่พ้น หอมหมื่นลี้ ใครว่าเลี้ยงภาคกลางไม่ออกดอก Fiyero เถียงหัวชนฝา ดงบังช่วงนี้จะกรุ่นไปด้วยกลิ่นหอมหมื่นลี้ ที่บ้าน Fiyero ก็ออกดอกกันอย่างสนุกสนานร่าเริง เพียงแต่ดอกจะไม่ใหญ่เท่าแถวหนาว ๆ ที่จตุจักรวันพุธ-พฤหัสฯ ทางด้านไม้ล้อม ก็เห็นขายกันเยอะนะครับ พวกนั้นจะมากันจากแถบประจันตคาม เลยปราจีนฯไปนิดเดียวเองครับผม
ต้นประยงค์ มีดอกพรึ่บทุกต้นครับ ช่วงนี้
นอกจากหอมหมื่นลี้แล้ว หน้าหนาว ๆ อย่างนี้ ก็คงจะต้องมาชื่นใจกับ ประยงค์ อีก ดอกเป็นเม็ด ๆ กลม ๆ สีเหลืองคล้ายปุ๋ยออสโมโค้ตชนิดนี้ หอมมากมายครับ กลิ่นคล้าย ๆ สายหยุดเลยแฮะ ออกเปรี้ยว ๆ นิด ๆ พุ่มใบเล็ก ๆ สีเขียวเป็นมัน ดูแล้วมีความสุขจังครับ
ชำพุด
พุดฮาวายใหญ่ ๆ หอมอ่อน ๆ
ที่นี่ ก็เหมาะสำหรับคนชอบพุดเช่นกันครับ ขายกันเยอะ ๆ ก็จะมี คำมอกหลวง พุดป่า พุดชมพู พุดดง พุดเศรษฐีสยามพุดศุภโชค พุดฝรั่ง พุดภูเก็ต พุดเวียดนาม พุดฮาวาย พุดบูรพา พุดสีดาดง พุดซ้อน พุดน้ำบุศย์ พุดตะแคง พุดสามสีพุดแตรงอน ฯลฯ ราคาของพุดที่นี่ ทุกตัว เฉลี่ยแล้วไม่เกิน 20-30 บาทต่อ 1 ต้นครับ ทำกันออกมาเยอะมากครับที่ดงบัง
หมีเวียน หรือ อ้ายหมี ปาล์มของโปรด Fiyero อีกต้น
อีกสายพันธุ์หนึ่งครับ ตั้ง ๆ ชี้ ๆ เหลือง ๆ (เหลือง ๆ นี่ออกอาการนะครับ หึ ๆๆๆ)
ที่บ้านเมื่อไหร่จะใหญ่อย่างงี้เนี่ย !!!
เดินทางกลางแดดกันมาร้อน ๆ แวะดื่มโกโก้เย็นกันนิดนะครับ ตรงนี้ คือสวนรัศมีรีสอร์ต แอนด์ สปาครับ มีต้นไม้สวย ๆ เยอะเลย ทุกครั้งที่ผ่าน ต้องสะดุดกับชวนชมกอใหญ่ ๆ ด้านหน้าอยู่เสมอ เมื่อเข้าไปด้านใน ก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น ไม่แพ้กับไมตรีจิต ที่ได้รับจากพ่อค้าแม่ค้าที่ขับรถผ่านมาเมื่อกี้เลยครับ น้าเจ้าของสวน พา Fiyero เดินชมบรรยากาศภายในรีสอร์ต พร้อมทั้งให้ข้อมูลที่มีประโยชน์หลาย ๆ อย่างกับ Fiyero ที่นี่มีปาล์มหลายตัวที่น่าสนใจครับ หมีหงส์เหิรใบสวย ๆ หรือจะเป็นกลุ่มหมีเวียน อ้ายหมีนี้ Fiyero มีทั้งสิ้น 3 ต้นที่บ้านครับ ลงดินหมดแล้ว กำลังเติบโตอย่างสมบูรณ์แข็งแรง เย่ ๆๆๆๆ
น้องมดแดงเฝ้าตะขบไทย
เดินคุยกันไปเรื่อย ๆ ก็มาหยุดที่ต้นไม้ไทย ๆ อีกต้น ที่น้อยคนจะรู้จัก นั่นคือ ตะขบไทย ครับ ส่วนใหญ่ที่เห็นกันทั่วไป นั่นคือ ตะขบฝรั่งครับ ข้อแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดก็คงจะเป็นใบและทรงต้น ตะขบฝรั่งมีขนมาก เป็นต้นไม้ดักฝุ่นครับผม ลูกตะขบฝรั่งก็เล็ก ๆ แดง ๆ กลิ่นจะหึ่ง ๆ แบบเดียวกับลูกโทงเทงเลย ส่วนตะขบไทยนั้น ใบจะเรียบเป็นมัน ลูกจะใหญ่กว่า เมื่อสุกแล้วมีสีดำม่วงรสฝาดนิด ๆ ครับ
น่ารักดีครับ Fiyero ชอบ ลูกไทรป่าดก ๆ
มีนกแวะเวียนไปมาเสมอ ๆ เลย
เพลิน ๆ ไปซักพัก ก็จ๊ะเข้ากับอะไรซักอย่าง ตะปุ่มตะป่ำเต็มต้นไปหมด สืบชื่อมา ก็เป็นไทรป่าชนิดหนึ่งครับ ลูกเค้ามีขนเป็นฟูกเลยครับ นุ่มนิ่ม บีบเล่นมันนิ้วดี เย่ ๆๆ
โพศรีทรงอวบ ๆ ครับ
ให้ทายครับ อะไรเอ่ย… ใครตะโกนมาว่า เบาบับ – -” ต้นนี้คือ โพศรี (Hura crepitans) ครับ ต้นนี้แมคกี้ฝากมาบอกว่า ยางอันตรายมาก ๆ ครับ มีหนามที่ลำต้นด้วยแหนะ น่ากลัวดีครับ แต่สวยมาก ๆ เลยนะ Fiyero ชอบ
พุดสามสีพวง หรือ พุดไพลิน
พุดสามสีแบบนี้ก็แปลกตาไปดีนะครับ
ใกล้ ๆ กัน ก็มีกลุ่มกอไม้ดอกสีสวยอีกชนิดหนึ่งอยู่ครับ มองไกล ๆ ตอนแรกคิดว่าเป็นไม้เถาดอกสวยแต่เหม็นมาก ๆ กระเทียมเถา แต่พอเข้าใกล้เข้าไปเรื่อย ๆ ไม่ใช่แล้วแฮะ เค้าคือ พุดสามสี สายพันธุ์ที่ออกดอกเป็นกระจุกที่ยอดครับ ได้กิ่งพันธุ์มาแล้วครับ เย้ว ๆๆ
จันทน์ผาน้ำตก คล้าย ๆ เข็มกุดั่นเลยนะครับ
ฝั่งตรงข้ามกัน มีจันน์ผาน้ำตกอยู่ครับ ใบเค้าจะเล็กและสั้นกว่าจันทน์ผาทั่ว ๆ ไป และการเรียงซ้อนของใบ จะวนเป็นบันไดเวียนครับผม
แปลงเพาะกล้าอินทผาลัมครับ
ปอเกี๋ยน ไม้ป่าแล้งรก ๆ สวย ๆ
ซูมเฉพาะดอกกันหน่อย
เก็บเอาไม้เถาป่า ๆ มาฝากกันอีกชนิดนะครับ เถานี้ เห็นได้ทั่วไปตามข้างทางทั่ว ๆ ไป เค้าเป็นญาติกับชงโคเลื้อยครับผม ต้นนี้ก็คล้าย ๆ กับญาติเค้า ที่สามารถเลื้อยคลุมบ้านได้ทั้งหลัง ปอเกี๋ยน หรือ ชื่อที่ Fiyero รู้จักมานานว่า แสลงพัน ออกดอกพรึ่บมาก ๆ เลยครับ หนาวนี้
กลด (ยูงทอง) สูงเด่ที่ยืนตรงแหน่วอย่างมั่นคง (ด้านหลังสุด)
แปลงเพาะกล้าจำปาไว้ทำตอเสียบแมกโนเลียต่าง ๆ นานาครับผม
พากันมาดูก่อนที่เค้าจะทาบกิ่งไม้วงศ์แมกโนเลียกันนะครับ เพาะเมล็ดจำปากันเต็มเลย แถวดงบังนี่ขายจำปีแขกแดง จำปาขน จำปีแขกหลวง จำปีแขกสยาม จำปีจีน จำปีแดง จำปีจีนยอดแดง ฯลฯ และยังมีมณฑาต่าง ๆ ทั้ง มณฑาทอง มณฑาทิพย์ มณฑาสวรรค์ มณฑาดอย อีกด้วยครับ ยี่หุบ สุดโปรดของแมคกี้ก็มีเยอะเลยครับ
ปรง ปร๊ง ปรง
ร้านประจำ Fiyero อีกร้าน ก็คือร้านคุณป้าครับ ร้านคุณป้า จะมีไม้แปลก ๆ ออกมาบ้าง มีทั้งทำเองและมีคนมาส่ง ที่เพิ่งสอยมาเมื่อหลายเดือนก่อน ก็คอ นมแมวจิ๋ว ครับ ดอกเล็กเท่าเศษขี้ตาแมว แต่ก็น่ารักดีครับ ออกดอกดกดี เดี๋ยวจะพามาให้รู้จักกันด้วยนะครับ ครั้งนั้น Fiyero เกือบได้จันทน์กระพ้อเลื้อย (ชมนาดเล็ก) มาแล้ว แต่ห้ามใจตัวเองไว้ เลื้อย ๆ นี่ไม่มีที่ให้ลงแล้ว มารู้ตอนนี้ว่าแฟนโยนต้นที่บ้านเค้าทิ้งไปแล้ว สงสัยจะสร้างอเนกคุณเกินตัว หึ ๆๆๆ
ร้านน้าเกษตร
ถัดมาอีกนิด ก็มีร้านประจำ Fiyero อีกร้านครับ ส่วนใหญ่จะไปเดินชม+คุยกับน้าเค้ามากกว่า ร้านนี้ให้ข้อมูลสำคัญ ๆ กับ Fiyero มากครับ ที่นี่มีโสกต่าง ๆ บ้างเหมือนกัน และพวกของที่ไม่ค่อยเห็นบ่อยนัก เช่น ปริศนา ผู้คนเป็นมิตรกันมาก ๆ เลยครับแถวนั้น
บรรยากาศเมื่อเดินทางกลับสู่ถิ่นที่คุ้นเคย
เดินทางกันมาเหน็ดเหนื่อย ตอนนั่งรถกลับบ้าน ก็นั่งคิด ๆ ดู ว่าผู้คนแถวนั้น เค้าอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข มีการเป็นอยู่แบบพอเพียง ไม่ได้ทำอะไรแบบเกินตัว ใช้ทรัพยากรที่มีอย่างจำกัดอย่างประหยัด ผู้คนจึงอยู่กันอย่างมีความสุขและมีจิตใจที่ดีงาม Fiyero รู้สึกสงสารชาวบ้านหลาย ๆ คนที่ไม่มีความรู้เกี่ยวกับราคาต่าง ๆ ของต้นไม้เท่าทันผู้ขายที่ช่ำชองต่าง ๆ ในกรุงเทพฯ ราคาต้นไม้หลาย ๆ ตัวเมื่อถูกกวาดออกจากแหล่ง และวางขายปลีกที่ตลาดต้นไม้ต่าง ๆ นั้น ราคาถูกดีดขึ้นอย่างน่าตกใจ ผลกำไรมากมายตกอยู่ที่พ่อค้าแม่ค้าคนกลาง สังคมเอารัดเอาเปรียบกันตลอดเวลา ความเป็นธรรมคงเป็นสิ่งที่ลุง ๆ ป้า ๆ และเรา ๆ ผู้บริโภคกำลังเฝ้ารอให้เกิขึ้นจริงอยู่ ช่วงเวลาสบาย ๆ ก็ลองขับรถกันไปเที่ยวชมดงบังกันนะครับ ไทยช่วยไทยครับผม
